Gmina Mniów

Aktualności biblioteczne PDF Drukuj Email
niedziela, 11 listopada 2007 13:27

 W dniach 7-13 maja 2007 r. odbyła się czwarta edycja ogólnopolskiego TYGODNIA  BIBLIOTEK, inicjatywy SBP służącej umacnianiu rangi bibliotek i prestiżu zawodu bibliotekarza w świadomości społecznej, edukacji i upowszechnianiu kultury, promocji czytelnictwa, a także integracji społeczności lokalnych.

Tegoroczne hasło TYGODNIA  BIBLIOTEK brzmiało: "Biblioteka mojego wieku". Odnosiło się ono do ukazania możliwości obsługi bibliotecznej każdego czytelnika przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii. Interpretacja hasła sprzyja popularyzacji idei bibliotek cyfrowych, prezentacji najnowszych sposobów gromadzenia, przeszukiwania i udostępniania zbiorów. Szczególna uwaga zwrócona jest na działania, które w praktyczny sposób uświadamiają odbiorcom nowy warsztat bibliotekarza.

 GBP w Mniowie pomimo trudnych warunków lokalowych również  bierze czynny udział w ogólnopolskiej imprezie. Były konkursy, lekcje biblioteczne, cykliczne spotkania z najmłodszymi , spotkania integracyjne w gminie, itd.

W bieżącym roku Biblioteka w Mniowie obchodzi 60-LECIE działalności. Z tej okazji wydaliśmy folder zawierający historię biblioteki oraz wiersze gimnazjalistów. W dniu 20 września odbyło się w GBP seminarium bibliotekarzy powiatu kieleckiego. Uświetniło ono jubileusz biblioteki mniowskiej.

Image

   Wiersze nagrodzone.

Przedstawiamy kolejną laureatkę konkursu literackiego"O zielone Pióro K.I. Gałczyńskiego".

Karolina Czekaj

Pamięć, którą zabrała miłość

Po raz kolejny siedzę sama,

w tym ciemnym i zimnym pokoju,

znów wszystko umilkło,

jakby zamarło już na zawsze.

Jedyne co słyszę,

to Twoją twarz,

odbijającą się na bladej kartce papieru.

Jedyne co czuję,

to smutek ogarniający mnie

z każdej strony, w którą spojrzę.

Wszystko jest ciche i nieszczęśliwe,

nawet milutki fotel mojej babci

kołysze się niepewnie i bez sensu.

Książka otwiera się na stronie

podającą Twoją datę urodzin.

Wszystko zachowuje sie tak,

jakby odczuwało mój ból.

Ja nadal siedzę i list do Ciebie piszę,

lecz każdą, kolejną kartkę – wyrzucam,

bo tak naprawdę, nie wiem nawet jak zacząć,

jak się do ciebie zwrócić,

jak przedstawić sytuaję,

która gnębi me serce.

Dłudopis zmienia barwę

na smutny, wyblakły kolor.

Przerywa i rozmazuje

jakby chciał mi przekazać,

że me słowa w ogóle nie mają sensu,

że nic dla nas w rzeczywistości nie znaczą,

że pójdą w niepamięć,

rozmażą sie, zostawiając po sobie tylko plamy.

Ja jednak się nie poddaję,

ostatnie kartki dla Ciebie marnuję,

choć me słowa znów nie pasują do siebie

i nie tworzą żadnej harmonii ani ładu.

Bo z bólu i tęsknoty,

już sama nie wiem co czuję,

wszystko z mej pamięci uleciało,

jedyne co pamiętam,

to to, że serce kocha i zawsze bedzie kochało.

 

Poprawiony ( środa, 14 listopada 2007 12:54 )